دهم محرم روز شهادت حضرت ابىعبداللّه الحسین "ع" عبداللّه بن فضیل هاشمى گوید: بامام صادق "ع" عرض کردم: بچهجهت روز عاشوراء روز مصیبت وغم واندوه وگریه شد در صورتى که روز وفات پیغمبر "ص" وفاطمه"ع" وشهادت امیر المؤمنین "ع" وشهادت امام حسن "ع" اینچنین نیست؟ فرمود: به جهتاینکه روز حسین "ع" مصیبتش از هر روزى سنگین تر است زیرا اصحاب کساء که نزد خداونداز همه آفریدگانش عزیزتر بودند پنج تن بودند وحسین "ع" آخرین آنها بود وچون آنحضرت بشهادت رسید دیگر کسى که مایه عزت مسلمانان وتسلى خاطر آنها باشد نماند وبهرفتن او گوئى همه آنها رفتند چنانکه تا او در حیات بود گوئى همه آنها زنده بودند

حضرت رضا "ع" فرمود: بر مثل حسین باید گریهکنندگان بگریند که گریه بر آن حضرت گناهان بزرگ را محو سازد سپس فرمود: پدرم "امامکاظم" چون ماه محرم میرسید کس او را خندان نمى دید وغم واندوه بر چهره آن حضرتنمایان بود تا ده روز ، و چون روز دهم مى‏شد آنروز روز غم واندوه ومصیبت وگریه اوبود ومى گفت امروز روزى است که حسین "ع" در آن کشته شده

علقمه از امام باقر "ع" روایت کرده که فرمود:در روز عاشوراء بر حسین نوحه سرائى وگریه کنید وبه هر کس که در خانه است واز اونمى‏ترسید دستور دهید بگریند وبعزادارى وافغان بپردازند ویکدیگر را تعزیت گویند کهاگر چنین کنند من پاداش آنها را ضامن خواهم بود که آن دو هزار حج ودو هزار عمرهودو هزار غزوه باشد علقمه گوید: عرض کردم: شما چنین پاداشى را ضمانت مى کنید؟فرمود: آرى من ضامنم وتعهد میکنم گفتم: چگونه یکدیگر را تعزیت گوئیم؟ فرمود: بگو عظّماللّه اجورنا بمصابنا الحسین "ع" وجعلنا وایاکم من الطالبین بثاره مع ولیه والامامالمهدى من آل محمد

شیخ طوسى در کتاب مصباح از عبداللَّه بن سنانروایت کرده که گفت : در روز عاشورا بر امام صادق "ع" وارد شدم ، آن حضرت را دیدمکه رنگ از چهره‏اش پریده و اثر اندوه در او آشکار و هویدا است ، و پیوسته اشک ازدیدگانش مانند دانه‏هاى مروارید مى‏چکید ، عرض کردم : اى پسر پیغمبر ! از چه مى‏گریىکه دیده‏ات گریان مباد ؟ فرمود : مگر غافلى که در این روز چه حادثه‏اى روى داده ،مگر نمى‏دانى که حسین بن على "ع" در مثل چنین روزى به شهادت رسیده است ؟! عرض کردمدر باره روزه امروز چه مى‏فرمائید ؟ فرمود : روزه بدار اما نه آن که از شب نیت آنرا به دل گذرانیده باشى ، و آن را به پایان مرسان ، بلکه ساعتى پس از نماز عصر آنرا به نوشیدن آبى افطار کن "بحار:63/45"

از حضرت رضا "ع" روایت شده که هر که در روزعاشورا کارهایش را تعطیل کند خداوند حوائج دنیا وآخرت او را برآورد وهر که روزعاشورا روز مصیبت وغم واندوه وگریه او باشد خداوند روز قیامت را روز شادى وفرح اوقرار دهد چشمش بدیدار ما در آن روز روشن گردد، وهر که روز عاشورا روز سود دنیوىخود گیرد وچیزى را در آن روز بیندوزد خداوند باندوخته اش برکت ندهد وروز قیامت اورا با یزید وابن زیاد وعمر سعد محشور سازد

از امام صادق "ع" رسیده که هر که روز عاشوراامام حسین "ع" را زیارت کند بهشت او را واجب شود

صاحب کامل الزیاره مرحوم ابن قولویه سندزیارت عاشورا را چنین آورده: حکیم بن داوود وغیر او از محمد بن موسى همدانى ازمحمد بن خالد طیالسى از سیف بن عمیره وصالح بن عقبه که هر دو از علقمة بن محمدحضرمى از امام باقر "ع" ومحمد بن اسماعیل از صالح بن عقبه از مالک جهنى از امامباقر "ع"

ابو غندر گوید از امام صادق "ع" راجع بروزهروز عاشورا سؤال کردم فرمود: اگر بخواهى "مانند بنى امیه"  امام حسین "ع" را شماتت کنى روزه بگیر "وسائل:10و بحار:96/44 و101"